Туя

Кукамай «лаши»

Ырă кăмăллă кукамая кĕтеттĕм

Эпĕ пуринчен ытла ача чухне.

Туяпа хуллен кăштăртатса килетчĕ,

Кучченеç парса тухатчĕ кашнине.

Ачапча валли пьшак «шакки» — астармăш —

Ывçипех кăларчĕ пĕринче хĕврен.

Пысăк сахăр катăкне мана тыттарчĕ:

Пĕчĕкки час çитĕнтĕр çакна çисен.

Сак тулли ача шавлать, сăйлать пурне те —

Хăнапа уяв пĕрле çӳреççĕ çав.

Пĕр хĕве хумалăх пĕчĕкçĕ парне те

Хуйхă астивмен чух — чи хавас уяв.

Аслисем кăна çурма саспа пуплетчĕç:

«Колхозра кăçал тырри валеçĕнмен...»

«Куспромри «чăпта хуçи» пыма чĕнет тет...»

«Заемне саплар ача укçи илсен...»

Кукамай кайма пуçтарăнчĕ: «Вĕт-шакăр.

Çавăтса килсемĕр манăн лашана».

Тĕлĕнсе кăн-кан пăхатпăр. Маннă, ахăр.

Астăватпăр-çке — килсеччĕ çуранах.

Вăл татах: «Ав кĕтесре тăрать хăраххăн

Çул çинчи çынна çур вăй хушаканни.

Хуçине кура «лаши» те ырханран ман.

Ерипен кăштăртатса çиткелĕп-и?»

Пуринчен те пысăкрах аппа ăнкарнă