Иккĕмĕш юмах

Аннене асăнса

Хĕрес-хĕрес лараççĕ

вĕлтренĕн тĕмĕсем.

Сасартăк арпашаççĕ —

сасартăк çил килсен.

Курнаççĕ тĕксĕм хăмăр

çуртсем шыв леш енче.

Хирте утать ман йăмăк,

таçта васкать пĕччен.

Каçать вăл рельса урлă,

утать сукмакпала,

сăрт-ту çамки — шур юрлă,

ун хыçĕнче — хула.

Сасартăк эп юлатăп

пĕччен, пĕччен, пĕччен.

Эп çил çулне сăнатăп

вĕлтрен чӳхеннинче.

Çапла куçа илмесĕр

сăнап çак тĕмсене —

ула-чăла, илемсĕр,

йĕпе çулçăсене.

Сасартăк ăнланатăп:

эс çук, эс çук, эс çук.

«Анне», — тесе калатăп

ача пек, — эс çук чух...

Сана хуллен чĕнетĕп

чĕнме май çук тĕлте.

Çил чупнине итлетĕп

пĕччен йĕпе хирте.

Çĕнĕ комментари хуш